برای پارسا...

شاید اصلا برای من اینجوری بوده باشه...

بعد شونزده سال زندگی با مادرت،هنوز همدیگر رو نمیفهمیم...نه اینکه بد باشیم...نه...نمیفهمیم...

الان توی روابط با نرس هام هم همینجوریه...صبح تا شب با هم کار میکنیم...ولی هر لحظه ممکنه که بزنیم بهم...هم رو درک نکنیم...

زندگی درعین سادگی ،پیچیده است...